Kasteeltje

Mijn onkunde zo stellig dat ze tastbaar werd.
Wat ik niet kon stolde tot een vormloos hoopje bij mijn voet.
Speelde er een beetje mee; kleide er een kasteeltje van.
Vond dat mijn onvermogen zo wel heel erg zichtbaar was.
Vond dat flink gênant.
Moffelde het teen voor teen tersluiks onder mijn wreef.
Waar het sindsdien gebleven is.
Daarom loop ik mank.